Wanneer je fibromyalgie hebt hoor je vrijwel meteen: “je moet het maar leren accepteren”. En hoewel dat wel het laatste is wat je wil horen, zit er wel een kern van waarheid in. Want hoewel ik me ook jarenlang heb afgezet tegen acceptatie, kwam ik uiteindelijk tot de conclusie dat júist acceptatie me de rust gaf om mijn leven opnieuw vorm te geven. Terugkijkend op dit proces is acceptatie het begin geweest van mijn herstel. Maar hoe ziet dat acceptatieproces er nou precies uit? Dat deel ik vandaag met je.
6 fases van het acceptatieproces
Het acceptatieproces verloopt via 6 fases, dit gebeurt automatisch maar dat wil niet zeggen dat je er geen grip op hebt. Door te weten waar je doorheen gaat ga je jezelf beter begrijpen en kun je jezelf ook beter ondersteunen.
Fase 1: Ontkenning van de situatie
Je bent boos, gefrustreerd en kunt niet bevatten dat je fibromyalgie hebt waardoor jij, zoals gezegd wordt, levenslang met deze klachten moet leven. Je wil niets weten van je situatie en doet daarom alsof het niet bestaat: je ontkent het.
Dit uit zich door gewoon doorgaan met je leven zonder rekening te houden met je klachten. Maar tegelijkertijd wel heel boos en verdrietig zijn dat je zo veel klachten hebt.
Je wil er niet over praten, stopt het weg en doet alsof het niet bestaat.
Fase 2: Uiting van woede en frustratie
Na ontkenning komt er ruimte voor woede en frustratie omdat je maar niet kunt bevatten dat uitgerekend jij in deze situatie zit. Je bent boos op je lichaam, boos op artsen en boos op iedereen die je niet begrijpt.
Je raakt gefrustreerd dat je zo wordt tegengehouden door je lichaam en dat je niet kunt leven zoals je altijd hebt gedaan. Dit maakt je boos en je voelt je opgesloten in je lichaam.
Fase 3: Je gaat vechten en onderhandelen
Je wil alles aangrijpen om van je klachten af te komen en bent in gevecht met je lichaam. Jij en je lichaam voelen niet meer als één, maar het voelt als jij tegenover een vijand waar je geen grip op krijgt. Hierdoor ga je onderhandelen, dit uit zich op verschillende manieren.
Onderhandelen kan zich uiten als: ik ga even met een massageapparaat zitten en daarna moet de pijn minder zijn. Maar ook dat je artsen, therapeuten of behandelaars blijft bezoeken en vind dat zij jouw situatie moeten verbeteren.
Waar het op neerkomt is dat je iets terugverwacht van je lichaam voor de dingen die jij doet.
Fase 4: Neerslachtige gevoelens
Na de eerste drie fases komt het feit dat je fibromyalgie hebt toch echt binnen en dat voelt als een klap. Je hebt gedaan alsof het er niet was, je bent boos en gefrustreerd geweest, hebt gevochten en alles uit de kast gehaald om van je klachten af te komen maar het mocht allemaal niet baten.
Dat uit zich in neerslachtigheid. Alles voelt donker, zwaar, hopeloos en je kunt ook gevoelens van angst en depressie ontwikkelen omdat het zo uitzichtloos lijkt allemaal. Dit is een pittige fase die heel hard binnen kan komen.
Fase 5: Erkennen dat dit het is
Na vier moeilijke fases komt er nu weer wat licht aan het eind van de tunnel en ontstaat er ruimte voor erkenning. Je bent hierbij nog niet op het punt van acceptatie maar je ziet wel in dat dit is wat het is en dat je hier het beste van mag maken.
Je erkent dat je fysieke klachten hebt in plaats van ze te negeren of ertegen te vechten en durft erop te vertrouwen op dat dit niet het einde hoeft te zijn.
Fase 6: Ruimte voor zingeving
De laatste fase van het acceptatieproces bij fibromyalgie is zingeving. Je bent op het punt van acceptatie terecht gekomen en draagt de verantwoordelijkheid in je eigen proces. In plaats van te doen alsof je klachten er niet zijn, leer je luisteren naar je lichaam en geef je je leven op zo’n manier vorm dat je binnen je grenzen blijft.
Je gaat niet meer telkens van de ene therapeut naar de andere, maar onderzoekt wat je zelf kunt doen om jouw leven zo aangenaam mogelijk te maken en je klachten te verminderen.
Het acceptatieproces gaat alle kanten op
Hoewel je dus fase 1 tot en met fase 6 hebt wil het niet zeggen dat je dit proces ook op chronologische volgorde verloopt. Soms schiet je van fase 2 naar 4, en daarna weer terug. Of voel je dat je ergens vast zit tussen fase 1 tot en met 4.
Het kan ook zijn dat je op goede dagen voelt dat je al richting fase 5 beweegt, maar bij een terugval toch meteen weer in ontkenning schiet.
Dat hoort erbij en is helemaal niet erg. Waar het om gaat is dat je vanuit compassie met jezelf durft om te gaan en geduld hebt met jezelf.
Weten dat je door dit proces gaat en in welke fase(s) je zit helpt al om meer rust en regie te ervaren.
Handboek over acceptatie
Wil je nou niet alleen weten waar je doorheen gaat, maar ook concrete tips en oefeningen die jou helpen om het acceptatieproces lichter te maken? Dan wil je aan de slag met het handboek over acceptatie.
In dit handboek deel ik alles wat je moet weten over acceptatie en het acceptatieproces, maar vertel ik ook hoe ik dit proces heb doorlopen en wat mij geholpen heeft.
Bij elke fase krijg je tips en oefeningen die aansluiten bij de fase waar je doorheen gaat zodat je ook weet wat je kunt doen om meer grip te krijgen op de situatie.
Klik hier om het digitale handboek aan te schaffen >
In welke fases van het acceptatieproces bij fibromyalgie zit jij momenteel? En wat helpt jou om meer grip te krijgen op dit proces? Deel gerust jouw tips, vragen en ervaring in een reactie.